Menu

Librat e shenjtë të shqiptarit - Luan Kalana

User Rating:  / 0
PoorBest 

Luan Kalana

Nga Luan Kalana

Rrëfim jetësor
Librat e shenjtë të shqiptarit

Abetraja-Bibla -Kurani-..na ushqejne shpirtin, na sherojne plaget

Kush eshte ritur me gjysh e gjyshe ne familje, nga ne mbesat dhe niperit, e di e i mban mend si te gjalle mbresat dhe kujtimet per keta kollos thesaresh trashegimie historie, qe aq sa ishin te dashur edhe te mencur, packa se ne i shikonim me nje sy percmues, duke qene te moshuar, si "te paditur", por Ata mbeten nje trashegemi e pasur shpirterore e kulturore e cmuar, libra te gjalle diturish, me pervoje te papershkruar njeresore. Por ata ruanin dhe fshihnin shume sekrete te jetes tyre, qe ne i mesuam vone. Midis tyre ishin, librat "magjike" qe na thoshin neve, pra "librat e shenjte" I quanin ata,
Per ta, qene udherefyes ne jeten e tyre. Ne na mbanin ne preher, na ledhatonin, na tregoni perralla dhe mesele (histori), dhe refime nga "librat e shenjte", duke na keshilluar si te sillemi ne jete,.. Disa thenije te tyre,jane pishtar pervoje sot per ne.
KURANI..
- Gjyshja, ishte besimtare e mencur, por trimereshe, zonje mbi zonjat. Deri sa u rita une kam fjetur me gjyshen, me zinte gjumi me perrallate e saj dhe me refime nga libri "magjik" i saj. Here pas here ajo na i perseriste fjalet duke permnedur fajle nga libri i "shenjte", na mesonte dhe na refente .....dhe vazhdonte papushim duke na keshilluar, ishte goje mjalte, melem per plage, nejse.
-"Librat e shenjte"-thoshte ghyshja i kane shkruajtur shenjtoret, profetet, ato na mesojne shume gjera per jeten,,te mos shkelim ne derrase te kalbur, ha hapin rruget e dritaret dijes, na sherojne plaget.
Duke na cituar emrin e Nene Terezen shqiptare, si shembull, shenjtorjen e Njerzimt. Po cilat ishin sekretet e saj. Ajo nuk na i tergoi kurre, keto i mesuam e na i tregoi Nena kur gjyshaj nderroi jete, kur shkoi ne qiell, sic na thane atehehe, kur nderoi jete.
Ne dhomen e saj gjyshja kishte sendyqin e saj,te nuserise, qe kishte ruajtur pajen e saj, veshjen e nuses gjate ceromnise te marteses. Here pas here e hapte, por e mbyllte deren me dhomes Ne e kishim pare fshehurazi nga vrima e celsit. Kur ne u rritem,na na mblodhi tek sendyqi i gjyshes dhe na tregoi te fshehtat e tij.
Duke shpalosur teshat e shumta qe kishte breda ne sendyq, na ishpjegonte ato. Mbresa na la fustani i nuserise, i bardhe perj mendafshi, i qendisur me penje ari, pastaj nena tha vendosur.
-Gjyshja e la me goje sa ishte gjalle,qe kete paje, jepjani mbeses, ta veshe diten e martese. Kesaj rradhe u perlotem ne, aq shume e deshim gjyshen qe tani nuk e kishin te gjalle por e kishin ne zemer. Ne fund te sendyqit ishe velloja e fustanit, dhe mbeshtjelle ishte nje liber...U befasuam dhe kercyem perpjte nga gezimi,..Ja me ne fund do sho te shohim librin magjik, "librin e shenjte".. Nena e hap vellon me kujdes, se ishte nje cope e holle dhe libri..Ne kapakte e librit, lexohej:- "KURANI"..
-Keto libra te shenjte -na thoshte Gjyshja,-na ushqejne shpirtin, na sherojne plaget e trupit e te jetes.
BIBLA..
Nje shoqja ime ne kolegj, rinim bashke ne nje dhome, mbante gjithnje me vete dhe ne çanten e librave, librin e Bibles. Nai I lexonte, me kerkesen tone, me ze disa paragrafe te saj. Ajo na I perseriste se duhet ti ndesh si poezine qe ti kuptosh.. Me kalimin e kohes filluam ta lexojme dhe ne, por me nje kend veshtrim tjeter, jo si liber fetar, por si histori reale njerezore.
-Librat e shenjt, na ushqejene e pastrojne shpirtin, na sherojne plaget, na mesojne per te mire ne jete. prandaj une ,-theksonte shqoqja,- I lexoj dhe rilexoj.. me keshillat e tyre na mesojme si te mbijetojme mbi vuajtjet e veshtiresiste....Nuk eharojme shoqen tone te dashur dhe "Biblen" e saj, si udherefyese ne jete tone.
"Bibla" keshtu I therasim shoqes tone me krenari, se ajo na dhuroi nje liber te ri ne jete, si bashkeudhetare me modern tone te paharuar per jete.
ABETARE shqip...
Gjyshi, ishte jo vetem i shkolluar jashte vendit por dhe i zgjuar nga natyra. Ishte mesonjes, hapi shkollen e pare shqipe ne fshat, dhe punoi jurist ne gjykate deri sa doli ne pension. Nje nga sekretet e tij, qe ai quante "thesar" personal, ishte nje valixhe e vjeter prej kartoni, me ca celsa si susata, qe ekish sjelle nga Franca qe kur ishte student atje. Po cfare fshihte atje ne valixhen.?!
Kur u ritem dhe ai ishte i mplakur na mblodhii ne mbesat dhe niperit, dhe na i tregoi ato, si flamurin shqiptar, te shpalljes te Pavaresise nga Isamil Qemailt, me nje histori interesnte qe e kishin ngritur, ne dritare kur qene ne Paris. dhe midis tyre te mbeshtjelle me disa shami dore, ne liber te vjeter.
-"Ky eshte libri yne i shenjte per ne shqipetaret ,-na tha. E mori e puthi dhe na i vuri ne balle, sikur na pagezoi me te. Pasataj na tha lexojeni.. E lexuam me kureshtje te gjithe me nje ze:
"ABETARE shqip."..dhe ne kapak kishte flamurin me shqipen dy krenare.. siper kapakut lexohej emeri Kostandin Kristoforidhi... Gjyshi duke pelotur, na foli ca fjale...
-Ky eshte "liber i shenjte "per ne shqiptaret, eshe gjuha e nenes, ta mesojme e ta flasim bukur shqipen,..dhe te mos harojme, nga do qe te jemi te shperndare ne bote...Ketu ne kete liber eshte shkruajtur me gjak, gjuha jone, le ta ruajme ate si syte e ballit !..
Te paharuar ne zmemrat e mendjet tona per jete.

 



Komento artikullin!


Security code
Fresko kodin e sigurisë!

Autor të ndryshëm